Concentratie en spreiding van zorg

De discussie over concentratie en spreiding van zorg is in essentie een economische vraag. Achter voorstellen om zorg te concentreren of juist dichtbij te organiseren gaan stevige financiële belangen, bestaande verdienmodellen en hardnekkige prikkels schuil. Oplossingen vragen daarom om een integrale visie, heldere economische kaders en regie met doorzettingsmacht.

Tijdens deze bijdrage staan onder meer de volgende vragen centraal:

• Welke economische en financiële prikkels sturen concentratie en spreiding van zorg?
• Wanneer is nabijheid maatschappelijk wenselijk en wanneer economisch inefficiënt?
• Waarom komt vrijwillige samenwerking vaak niet van de grond?
• Welke rol past de overheid, en waar ligt de verantwoordelijkheid van zorgverzekeraars en aanbieders?
• Hoe organiseer je regie en doorzettingsmacht zonder toegankelijkheid en kwaliteit uit het oog te verliezen?

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.

Nadat de afspraken voor de concentratie en spreiding van zorg voor 5 soorten kanker en 2 vaatchirurgische operaties zijn vastgelegd, werkten ziekenhuizen in 7 regio’s aan herverdelingsplannen waarmee de zorgnetwerken verder gestalte krijgen. Op sommige plaatsen zijn er moeizame discussies geweest, maar uiteindelijk zijn de beslissingen, soms op basis van volumenormen, genomen.

Onafhankelijk voorzitter Rob Tollenaar schetst de actuele stand van zaken en werpen de blik vooruit naar de belangrijke doelen voor de komende tijd.

Nu de volumenormen zijn vastgesteld, is het moment aangebroken waarop concentratie en spreiding van zorg niet langer vrijblijvend kunnen blijven. Volgens VGZ verschuift het vraagstuk van inhoudelijke consensus naar bestuurlijke daadkracht. Zolang financiële prikkels volume blijven belonen, zullen ziekenhuizen rationeel vasthouden aan bestaande zorgpakketten en blijft echte herverdeling uit. Als zorgverzekeraar met een regionaal en landelijk belang ziet VGZ het daarom als haar verantwoordelijkheid om nadrukkelijker regie te nemen, juist wanneer partijen er onderling niet uitkomen. Niet door eenzijdig op te leggen, maar door met meerjarige contracten, gerichte investeringen en duidelijke keuzes in profilering de beweging af te dwingen. De kernvraag is niet of verzekeraars deze rol moeten pakken, maar of het zorgveld bereid is hen die doorzettingsmacht ook daadwerkelijk te gunnen.

Hoe zet VGZ deze doorzettingsmacht concreet in?

• Hoe wordt concentratie en spreiding vertaalt naar contractering, inclusief aanpalende zorg?
• Actieve regierol in kernregio’s bij de verdeling van zorg, voorbij vrijblijvende samenwerking
• Meerjarencontracten als instrument om volumeprikkels te doorbreken en herverdeling mogelijk te maken
• Sturing op profilering en complementariteit van ziekenhuizen binnen regionale netwerken
• Inzet van contractering en transformatiegelden om keuzes in concentratie en spreiding te ondersteunen
• Versnelling van digitalisering en hybride zorg als alternatief voor fysieke zorgconcentratie

Meer informatie volgt.

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.

De FMS voelt zich medeverantwoordelijk voor het oplossen van de concentratie en spreidingsvraagstukken in de regio. Maar om tot een goede balans te komen in de afspraken was geen gemakkelijke taak. Op welke manier de besluitvorming tot stand gekomen? Wat was daarvoor nodig? En zijn er al effecten zichtbaar? Hoe zien de ontwikkelingen er op de korte en lange termijn eruit?

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.

Terwijl ziekenhuispersoneel massaal vreest voor een uitholling van de acute en complexe zorg door oneerlijke concurrentie, zien voorstanders de klinieken juist als een noodzakelijk antwoord op inefficiëntie en lange wachtlijsten. Maar waar ligt de waarheid? Op welke manier kunnen ZBC’s wel of niet van toegevoegde waarde zijn? Of is het verstandiger om een eigen focuskliniek te openen als ziekenhuis?

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.

Samenwerking tussen zorgaanbieders is een actueel onderwerp, zeker met het voornemen van verdere concentratie en spreiding van zorg. Tegelijkertijd horen zorgorganisaties volgens de Mededingingswet niet samen te werken, maar te concurreren. Hoe kunt u deze juridische spagaat vermijden? En aan welke voorwaarden moet een samenwerking precies voldoen? Waar liggen de grenzen?

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.

Meer informatie volgt.

Aansluitend is er de gelegenheid tot het stellen van vragen, reflectie en dialoog.